//////

Categories

Archives

PRAKTYCZNE METODY AROMATERAPII

Przypomnijmy, że w aromaterapii wprowadza się w olejki do organizmu dwiema drogami: przez układ oddechowy i przez skórę. Sposób i efekty oddziaływania olejków na zmysł węchu człowieka omówiliśmy w poprzednich rozdziałach. Przenikanie olejków przez skórę odbywa się poprzez pory skóry, którymi olejki docierają do układu krwionośnego i limfatycznego oraz do zakończeń nerwowych w skórze. Olejki wdychane poprzez płuca dostają się do układu krwionośnego. Najbardziej intensywną metodą terapii jest masaż, ponieważ praktycznie łączy w sobie dwie metody. Sam masaż, jak wiadomo, jest znakomitym sposobem na wiele dolegliwości. Wprowadzanie przez skórę olejków eterycznych w trakcie masażu dodaje efekt terapeutyczny ich działania, a wszystko to wzmaga bezpośredni kontakt pacjenta z aromaterapeutą, któiy z reguły – jak prawie każdy człowiek – ma pewne zdolności bioenergoterapeutyczne. Niektórzy aro- materapeuci przechodzą szkolenie w tym zakresie, dzięki czemu pacjenci zyskują jeszcze jeden efekt uzdrawiający. Oczywiście w trakcie masażu unoszące się w powietrzu gabinetu olejki oddziałują na zmysł węchu pacjenta. Ponadto szczególnie przy masażu występuje niesłychanie ważny element relaksu. Czas trwania zabiegu pozwala pacjentowi na ogromnie ważny z punktu widzenia terapii odpoczynek i zajęcie się sobą.

OLEJEK YLANGOWY

Olejek ylangowy (ilangowy, ylang-ylang) otrzymuje się z kwiatostanów drzewa ylangowego (Cananga odorata Hook), rosnącego w Azji południowo-wschodniej, na Madagaskarze, Komorach i Reunion. Destylacji z parą wodną poddaje się kwiaty drzew kultywowanych, uzyskując ok. 2% olejku. Olejek ten jest często mylony ze znacznie tańszym olejkiem kanangowym, a także nim fałszowany.
Właściwości i zastosowania Olejek ylangowy jest wykorzystywany głównie w przemyśle perfu- meiyjnym. W krajach tropikalnych stosuje się go ze względu na własności terapeutyczne, przede wszystkim jako środek uspokajający i obniżający ciśnienie krwi. Olejek daje dobre efekty w niektórych zaburzeniach gastrycznych (stany zapalne jelit), zmniejsza przetłuszczanie się skóry i wypadanie włosów. Objęty normą: ISO-3063 W zaleceniach IFRA nie ma ograniczeń w stosowaniu tego olejku. UWAGA: OLEJEK O BARDZO SILNYM DZIAŁANIU. NIE STOSOWAĆ WIĘCEJ NIŻ 2 KROPLE NA ZABIEG. NIE STOSOWAĆ DLA DZIECI PONIŻEJ 12 LAT. KONIECZNA KONSULTACJA Z AROMATERAPEUTĄ. Stosowanie w mieszankach aromaterapeutycznych Do masażu: depresja, stany lękowe, palpitacje, nadciśnienie, zaburzenia krążenia, zapalenie jelit. Do kąpieli: depresja, stany lękowe, palpitacje, nadciśnienie, taburzenia krążenia, zapalenie jelit, przetłuszczanie skóiy, łysienie. Do inhalacji (kominki aromaterapeutyczne): depresja, stany ękowe, palpitacje, nadciśnienie, zaburzenia krążenia.

OLEJEK SZAŁWH LEKARSKIEJ

Olejek szałwii lekarskiej otrzymuje się z dochodzącej do 100 cm wysokości krzewinki (Salvia offlcüudis L.), uprawianej w Europie i USA. Z parą wodną destyluje się na ogół całe ziele, rzadziej liście po wysuszeniu. Wydajność olejku ok. 2%.
Właściwości i zastosowania Szałwia lekarska w medycynie ludowej jest znana od dawna, przede wszystkim jako środek antyseptyczny, przeciwzapalny, stosowany w schorzeniach jamy ustnej. W aromaterapii olejek szałwii lekarskiej inajduje zastosowanie również jako antyseptyk, a także przy schorzeniach reumatycznych, bólach i napięciach mięśni oraz jako środek ściągający przy stanach zapalnych i schorzeniach skóry. Ma mniejszy sakres zastosowań od szałwii królewskiej, ale ze względu na niższą :enę może ją zastępować w niektórych mieszankach. Objęty normą: BN-82/8172-01 W zaleceniach IFRA nie ma ograniczeń w stosowaniu tego olejku.
UWAGA: OLEJEK O INTENSYWNYM DZIAŁANIU. NIE STOSOWAĆ BEZ KONSULTACJI ZAROMATERAPEUTĄ. Stosowanie w mieszankach aromaterapeutycznych Do masażu: infekcje bakteryjne, kaszel, bronchit, reumatyzm, irtretyzm, bóle i napięcia mięśniowe.
Do kąpieli: infekcje bakteryjne, kaszel, bronchit, reumatyzm, irtretyzm, bóle i napięcia mięśniowe, schorzenia infekcyjne skóry, rozstępy, zmarszczki. Do kompresów: schorzenia infekcyjne skóry, owrzodzenia, zmarszczki. Do inhalacji (kominki aromaterapeutyczne): infekcje bakteryjne, taszel, bronchit.

Olejek rozmarynowy jest znakomitym środkiem pobudzającym

Do dziś wiadomo, że olejek rozmarynowy jest znakomitym środkiem pobudzającym, afrodyzjakiem, a także antyseptykiem i środkiem przeciwbólowym. Stosuje się przy zmęczeniu, dolegliwościach starości, oziębłości seksualnej, zaburzeniach pamięci, apatii, zaburzeniach funkcji systemu nerwowego (epilepsja, paraliż), dolegliwościach serca (stymulant), zmiennym ciśnieniu krwi, zatrzymywaniu płynów, cellulitis i żylakach. Jako środek przeciwbólowy daje doskonałe efekty przy bólach głowy różnego pochodzenia, migrenach, bólach reumatycznych, artretycznych, mięśni (nadwerężenie, sforsowanie), kręgosłupa i żołądka. Reguluje cykl menstruacji i zapobiega upławom. Jako silny antyseptyk stosuje się przy infekcjach dróg oddechowych, kaszlu, bronchicie, a szczególnie przy schorzeniach skóiy (łupież, łysienie, rany). Jest skuteczny przy zaburzeniach gastiycznych, kolkach, kamicy pęcherza, biegunkach. Wzmacnia system immunologiczny. Objęty normą: ISO-1342.

OLEJEK POMARAŃCZOWY

Olejek pomarańczowy otrzymuje się z owoców drzewa pomarańczy słodkiej (Citrus aurantiumvar. dulce L., Citrus stnensis L. Osbeck), uprawianego głównie w południowych Włoszech (Sycylia i Kalabria) oraz w USA, Brazylii, Hiszpanii i Izraelu. Jest wytłaczany ze skórki owocu otartej bądź pozostałej po wyciśnięciu soku. Wydajność olejku sycylijskiego w stosunku do owoców wynosi 0,3%. Ponieważ w zasadzie skórka pomarańczowa jest odpadem przy produkcji soków, olejek jest bardzo tani i na ogół nie fałszowany. Rzadko pojawia się na rynku gorszej jakości olejek destylowany z parą wodną z odpadów skórek. Właściwości i zastosowania Jest to jeden z najpopularniejszych olejków stosowanych powszechnie do celów spożywczych (napoje, słodycze, ciasta).

Polecane

Go back to top